خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در آید شب عید از درم آن صبح امیدشب من روز شود یک سر و روزم همه عید
۲
خستگیهای مرا عشق به یک جو نگرفتلاغریهای مرا دوست به یک مو نخرید
۳
غنچه‌ای در همه گل‌زار محبت نشکفتگلبنی در همه بستان مودت ندمید
۴
هم سحابی ز بیابان مروت نگذشتهم نسیمی ز گلستان عنایت نوزید
صفحهٔ ۱ از ۳