خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جز می مشک بر سر دوشاز زخم دلم مکن فراموش
۲
امشب به کنار من توان خفتکز دست غمت نخفتهام دوش
۳
من شب همه شب نشسته بیدارآهوی تو مست خواب خرگوش
۴
از روی تو پرده برفکندندوز راز دلم فتاد سرپوش
صفحهٔ ۱ از ۳