خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویشترسم خدا نکرده درافتی به چاه خویش
۲
گر در محبت تو بریزند خون منخود روز رستخیز شوم عذرخواه خویش
۳
امروز اگر به جرم وفا می‌کشی مرافردای حشر معترفم بر گناه خویش
۴
اکنون که خاک راه تو شد جان پاک منزنهار پا مکش ز سر خاک راه خویش
صفحهٔ ۱ از ۳