خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب تو را به خوبی نسبت به ماه کردمتو خوب تر ز ماهی، من اشتباه کردم
۲
دوشینه پیش رویت آیینه را نهادمروز سفید خود را آخر سیاه کردم
۳
هر صبح یاد رویت تا شام گه نمودمهر شام فکر مویت تا صبح گاه کردم
۴
تو آن چه دوش کردی از نوک غمزه کردیمن هر چه کردم امشب از تیر آه کردم
صفحهٔ ۱ از ۲