خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنون گسسته بدانسان کمند تدبیرمکه از سلاسل تو مستحق زنجیرم
۲
ز نور حسن تو چشم و چراغ خورشیدمز فر عشق تو فرمانروای تقدیرم
۳
ز سحر چشم تو شاهین پنجهٔ شاهمز بند زلف تو زنجیر گردن شیرم
۴
چنان به جلوه درآمد جمال صورت توکه از کمال تحیر مثال تصویرم
صفحهٔ ۱ از ۳