خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کعبهٔ مقصودم، وی قبلهٔ آمالممپسند بدین روزم، مگذار بدین حالم
۲
هم سینه به تنگ آمد از نالهٔ شب گیرمهم دیده به جان آمد از گریهٔ سیالم
۳
در شامگه هجرش بگداخت تن و جانمدر دامگه عشقش بشکست پر و بالم
۴
در حسرت دیدارش طی گشت شب و روزمدر محنت بسیارش بگذشت مه و سالم
صفحهٔ ۱ از ۳