خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حق ز رخت کرده ظهور ای صنماین چه ظهور است و چه نور ای صنم
۲
قامت تو شور قیامت نموداین چه قیام است و چه شور ای صنم
۳
هیچ نمازی نپذیرد قبولتا تو نباشی به حضور ای صنم
۴
با رخ تو خواهش حور و قصورمحض گناه است و قصور ای صنم
صفحهٔ ۱ از ۴