خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما دل خود را به دست شوق شکستیمهر شکنش را به تار زلف تو بستیم
۲
تا ننشیند به خاطر تو غباریاز سر جان خاستیم و با تو نشستیم
۳
از پی پیوند حلقهٔ سر زلفترشتهٔ الفت ز هر چه بود گسستیم
۴
از سر ما پا مکش که با تو به یاریبر سر مهر نخست و عهد الستیم
صفحهٔ ۱ از ۳