خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر از کعبه مقیم در خمار شدیمبه یکی رطل‌گران سخت سبک سار شدیم
۲
عالم بی خبری طرفه بهشتی بوده‌ستحیف و صد حیف که ما دیر خبردار شدیم
۳
دست غیب ار بدرد پردهٔ ما را نه عجبکه چرا باخبر از پردهٔ اسرار شدیم
۴
بلعجب نیست اگر شعبده‌بازیم همهکه به صد شعبده زین پرده پدیدار شدیم
صفحهٔ ۱ از ۳