خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر عارف حق بینی چشم از همه بر هم زنچون دل به یکی دادی، آتش به دو عالم زن
۲
هم نکتهٔ وحدت را با شاهد یکتاگوهم بانگ اناالحق را بر دار معظم زن
۳
هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشاهم دست تمنا را بر گیسوی پر خم زن
۴
هم جلوهٔ ساقی را در جام بلورین بینهم بادهٔ بی‌غش را با سادهٔ بی غم زن
صفحهٔ ۱ از ۶