خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر صفحهٔ رخ از خط مشکین رقم مزنبر نامهٔ حیات محبان قلم مزن
۲
تیغ عتاب بر سر اهل وفا مکشتیر هلاک بر دل صید حرم مزن
۳
افتادگان بند تو جایی نمی‌روندمرغان بال بسته به سنگ ستم مزن
۴
زلفی که جایگاه دخل خلق عالم استبر یکدگر میفکن و عالم به هم مزن
صفحهٔ ۱ از ۳