خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کنبه زیر سایه‌اش بنشین، قیامت را تماشا کن
۲
به طرف بوستان باد بهار آمد، بشد شادیبرای دوستان اسباب عشرت را مهیا کن
۳
نگارا تا لب پر نوش و زلف پر گره داریدرون خسته را دریاب و کار بسته را واکن
۴
تو مشکین مو نباید ساعتی بی‌کار بنشینیگهی بر تار چنگی زن، گهی در جام صهبا کن
صفحهٔ ۱ از ۳