خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به جفایت خوشم، ترک جفا کرده‌ایاین روش تازه را تازه بنا کرده‌ای
۲
راه نجات مرا از همه سو بسته‌ایقطع امید مرا از همه جا کرده‌ای
۳
دوش ز دست رقیب ساغر می خورده‌ایمن به خطا رفته‌ام یا تو خطا کرده‌ای
۴
قامت یکتای من گشته دوتا چون هلالتا تو قرین قمر زلف دوتا کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴