خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبل گل پوش را بر سمن آوردهایوین همه آشوب را بهر من آوردهای
۲
سرو چمان را به ناز سوی چمن بردهایقامت شمشاد را در شکن آوردهای
۳
نرگس مخمور را جام به کف دادهایغنچهٔ خاموش را در سخن آوردهای
۴
حقهٔ یاقوت را قوت روان کردهایچشمهٔ جان بخش را در دهن آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۳