خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم افتاد به دنبال سوار عجبیشه سوار عجبی کرده شکار عجبی
۲
برده هوش از سر من زلف پری سیماییکرده دیوانه مرا سلسله دار عجبی
۳
پیش هر حلقهٔ آن زلف شمردم غم دلحلقههای عجبی بود و شمار عجبی
۴
زلف آشفتهٔ او خواسته آشفته دلمبی قرار عجبی داده قرار عجبی
صفحهٔ ۱ از ۴