خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده برانداختی، چهره برافروختیمیکده را ساختی، صومعه را سوختی
۲
من صفتی جز وفا هیچ نیاموختمتو روشی جز جفا هیچ نیاموختی
۳
بر سر اهل وفا سایه نینداختیغیر متاع جفا مایه نیندوختی
۴
تا دل من در غمت جامهٔ جان چاک زدچشم امید مرا از دو جهان دوختی
صفحهٔ ۱ از ۲