خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر مرغ کز آن گلبن نو باخبرستیهر نغمه که سر کرد بسی با اثر ستی
۲
شادیم ز فرخندگی بخت که ما رافرخنده نگاری است که فرخ سیرستی
۳
ما خسته نشینیم و تو در چشمهٔ نوشیما کشته زهریم و تو تنگ شکرستی
۴
از الفت ما گر بگریزی عجبی نیستما تیره نهادیم و تو روشن قمرستی
صفحهٔ ۱ از ۳