خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که دامنش آلودهٔ شرابستیدعای او به در دیر مستجابستی
۲
به مستی از لب دردی‌کشی شنیدم دوشکه چاره همه دردی شراب نابستی
۳
فغان که پرده ز کارم فکند پنجه عشقهنوز چهره معشوق در حجابستی
۴
نصیبم آن صف مژگان نشد به بیداریهنوز طالع برگشته‌ام به خوابستی
صفحهٔ ۱ از ۳