خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مسجد مقام عجْب است، میخانه جای مستیزین هر دو خانه بگذر گر مرد حق‌پرستی
۲
کی با تو میتوان گفت اسرار نیستی راتا مو به مو اسیری در شهربند هستی
۳
گر بوی زلف او را از باد می‌شنیدیشب تا سحر ز شادی یکجا نمی‌نشستی
۴
تن دِه به هر بلایی آنجا که مبتلاییسر کن به هر جفایی آنجا که پای‌بستی
صفحهٔ ۱ از ۳