خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آن که می از شیشه به پیمانه نکردیدر بزم کسی نیست که دیوانه نکردی
۲
ای خانه شهری نگهت برده به یغمادر شهر دلی کو که در او خانه نکردی
۳
تا گنج غمت را سر ویرانی دلهاستیک خانه دل نیست که ویرانه نکردی
۴
از حال شکست دلم آگاه نگشتیتا زلف شکن بر شکنت شانه نکردی
صفحهٔ ۱ از ۳