خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنییار و کمان کشیدنی، ما و به خون تپیدنی
۲
روزی کشتگان او ضربت تیغ خوردنیقسمت عاشقان او حسرت دل کشیدنی
۳
پردهٔ صبر می‌درد عارضش از نظاره‌ایخون عقیق می‌خورد لعل وی از مکیدنی
۴
وه که بر آه عاشقی با همه آرزو شدمخوش دل از او به غمزه‌ای قانع ازو به دیدنی
صفحهٔ ۱ از ۳