خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که فرخ رخ و شکر لب و شیرین دهنیرهزن دین و دلی، خانه کن مرد و زنی
۲
من از این بخت سیه خواجهٔ شهر حبشمتو از آن روی چو مه خسرو ملک ختنی
۳
مادر دهر نیاورد چو تو شیرینیپدر چرخ نپرورده چو من کوه کنی
۴
دم ز کوثر نزنم تا لبت اندر نظر استیاد جنت نکنم تا تو در این انجمنی
صفحهٔ ۱ از ۳