خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اولین گام ار سمند عقل را پی می‌کنیوادی بی منتهای عشق را طی می‌کنی
۲
ما به دور چشم مستت فارغ از می‌خانه‌ایمکز نگاهی کار صد پیمانهٔ می می‌کنی
۳
روز محشر هم نمی‌آیی به دیوان حسابپس حساب کشتگان عشق را کی می‌کنی
۴
هر کسی را وعده‌ای در وعده گاهی داده‌ایوعدهٔ قتل مرا نی می‌دهی نی می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۳