خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز وصل و هجر خود آسایش و عذاب منیتویی که مایهٔ تسکین و اضطراب منی
۲
دو هفته ماه و فروزنده آفتاب منیز دفتر دو جهان فرد انتخاب منی
۳
شکستگیت مباد ای نهال باغ مرادچرا که خواستهٔ دیدهٔ پر آب منی
۴
ز سیل حادثه یارب خرابیت مرسادکه گنج خانهٔ کنج دل خراب منی
صفحهٔ ۱ از ۳