خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد صبا جیب سمن برگشادغلغل بلبل به چمن در فتاد
۲
زنده کند مردهٔ صد ساله راباد چو بر گل گذرد بامداد
۳
زمزم مرغان سخندان شنوتا نکنی نغمهٔ داود یاد
۴
موسم عیشست غنیمت شمارهرزه مده عمر و جوانی به باد
صفحهٔ ۱ از ۳