خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبارکست نظر بر تو بامداد پگاهچه نیکبخت کسی کش به روی تست نگاه
۲
زهی طراوت رخ چشم بد ز روی تو دورزهی حلاوت لب لااله الالله
۳
خطاب سرو به قد تو : خادم و عبیدحدیث گل بر روی تو : عبده و فداه
۴
به زلف پرشکنت رشتهٔ امید درازز سرو ناز قدت دست آرزو کوتاه
صفحهٔ ۱ از ۲