خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی
۲
بگفتمی که «چه ارزد نسیم طرهٔ دوست؟»گرم به هر سر مویی هزار جان بودی
۳
برات خوش‌دلی ما چه کم شدی یا ربگرش نشان امان از بد زمان بودی
۴
گرَم زمانه سرافراز داشتی و عزیزسریر عزتم آن خاک آستان بودی
صفحهٔ ۱ از ۲