خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا با ما مَوَرز این کینه‌داریکه حق صحبت دیرینه داری
۲
نصیحت گوش کن کاین در بسی بهاز آن گوهر که در گنجینه داری
۳
ولیکن کی نمایی رخ به رندان؟تو کز خورشید و مه آیینه داری
۴
بدِ رندان مگو ای شیخ و هُش دارکه با حکم خدایی کینه داری
صفحهٔ ۱ از ۲