خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو حیات و زندگی بیتو فنا و مردنازانک تو آفتابی و بیتو بود فسردنا
۲
خلق بر این بساطها بر کف تو چو مهرهایهم ز تو ماه گشتنا هم ز تو مهره بردنا
۳
گفت دمم چه میدهی دم به تو من سپردهاممن ز تو بیخبر نیم در دم دم سپردنا
۴
پیش به سجده میشدم پشت خمیده چون شترخنده زنان گشاد لب گفت درازگردنا
صفحهٔ ۱ از ۲