خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا راچنین عشقی نهادستی به نورش چشم بینا را
۲
منم ای برق رام تو برای صید و دام توگهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را
۳
چه داند دام بیچاره، فریب مرغ آوارهچه داند یوسف مصری غم و درد زلیخا را
۴
گریبان گیر و این جا کش کسی را که تو خواهی خوشکه من دامم تو صیادی چه پنهان صنعتی یارا
صفحهٔ ۱ از ۲