خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر زان که نهای طالب جوینده شوی با ماور زان که نهای مطرب گوینده شوی با ما
۲
گر زان که تو قارونی در عشق شوی مفلسور زان که خداوندی هم بنده شوی با ما
۳
یک شمع از این مجلس صد شمع بگیراندگر مردهای ور زنده هم زنده شوی با ما
۴
پاهای تو بگشاید روشن به تو بنمایدتا تو همه تن چون گل در خنده شوی با ما
صفحهٔ ۱ از ۲