خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بت میخانه تا خانه برد ما رابنمود بهار نو تا تازه کند ما را
۲
بگشاد نشان خود بربست میان خودپر کرد کمان خود تا راه زند ما را
۳
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازدصد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
۴
رو سایه سَروَش شو پیش و پس او می‌دوگرچه چو درخت نو از بن بکند ما را
صفحهٔ ۱ از ۳