خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبا
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزن که سوز دل من به ساز می‌گوییز ساز دل چه شنیدی که باز می‌گویی
۲
مگر چو باد وزیدی به زلف یار که بازبه گوش دل سخنی دل‌نواز می‌گویی
۳
مگر حکایت پروانه می‌کنی با شمعکه شرح قصه به سوز و گداز می‌گویی
۴
به یاد تیشه فرهاد و موکب شیرینگهی ز شور و گه از شاهناز می‌گویی
صفحهٔ ۱ از ۳