خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۵۲ - اخگر نهفته
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به ساز عرش اگر گوش می‌کنیاز ساکنان فرش فراموش می‌کنی
۲
گر نای زهره بشنوی ای دل به گوش هوشآفاق را به زمزمه مدهوش می‌کنی
۳
شب کز نهیب شیر فلک خفته‌ای خرابخواب سحر حواله به خرگوش می‌کنی
۴
چون زلف سایه پنجه درافکن به ماهتابگر خواب خود مشوش و مغشوش می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۵