خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی از خلق عالم بی‌غمی کوبرون از عالم دل عالمی کو
۲
درین عالم دم و غم جفت بایدمرا غم هست باری همدمی کو
۳
نگویی تا که درد عاشقی رابجز مرگ از دواها مرهمی کو
۴
به عشق اندر ز بیم هجر بنمایکه از خلق عالم خرمی کو
صفحهٔ ۱ از ۵