خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا مانده بی‌موجب هر مرادیهمه ساله در محنت اجتهادی
۲
نه در حق خود مر ترا انزعاجینه در حق حق مر ترا انقیادی
۳
چو دیوانگان دایم اندر به فکریچه گویی ترا چون برآید مرادی
۴
ز حرص دو روزه مقام مجازیبه هر گوشه‌ای کرده ذات العمادی
صفحهٔ ۱ از ۵