خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح ابوبکربن محمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کس به سزا وصف تو ناکرده بیانیحیران شده از ذات لطیف تو جهانی
۲
ذاتت نه مکان گیر ولیکن ز تصرفخالی نه ز آیات تو یک لحظه مکانی
۳
بردیده نهان ذات تو از کشف ولیکنپوشیده نه بر علم قدیم تو نهانی
۴
از شوق تو در دیدهٔ جویان تو ناریدر عدل تو در سینهٔ اعدات دخانی
صفحهٔ ۱ از ۱۱