خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا اهل معنی را درین عالم به غم بینیبیا تا لطف ربانی و احسان و کرم بینی
۲
بیا تا سوز مشتاقان و راه بی‌دلان بینیز اوتادان و ابدالان علم اندر علم بینی
۳
همه صحرای روحانی پر از مردان حق بینیز صوت و ذوق داوودی همه جانها خرم بینی
۴
ازین زندان سلطانی دل و جان را دژم یابیز شادی جان هر مومن چو بستان ارم بینی
صفحهٔ ۱ از ۶