خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا حلوا هوس کردست حلوامیفکن وعده حلوا به فردا
۲
دل و جانم بدان حلواست پیوستکه صوفی را صفا آرد نه صفرا
۳
زهی حلوای گرم و چرب و شیرینکه هر دم می‌رسد بویش ز بالا
۴
دهانی بسته حلوا خور چو انجیرز دل خور هیچ دست و لب میالا
صفحهٔ ۱ از ۳