خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر حسن خندان کن حَشَم راوجودی بخش مر مشتی عدم را
۲
سیاهی می‌نماید لشکر غمظفر ده شادی صاحب علم را
۳
به حسن خود تو شادی را بکن شادغم و اندوه ده اندوه و غم را
۴
کرم را شادمان کن از جمالتکه حسن تو دهد صد جان کرم را
صفحهٔ ۱ از ۲