خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون خانه روی ز خانه مابا آتش و با زبانه ما
۲
با رستم زال تا نگوییاز رخش و ز تازیانه ما
۳
زیرا جز صادقان ندانندمکر و دغل و بهانه ما
۴
اندر دل هیچ کس نگنجیمچون در سر اوست شانه ما
صفحهٔ ۱ از ۳