خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی تو شراب لامکان راآن نام و نشان بی‌نشان را
۲
بفزا که فزایش روانیسرمست و روانه کن روان را
۳
یک بار دگر بیا درآموزساقی گشتن تو ساقیان را
۴
چون چشمه بجوش از دل سنگبشکن تو سبوی جسم و جان را
صفحهٔ ۱ از ۳