خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی که گزیده‌ای تو بر ماهرگز نبدست این مفرما
۲
حاجت بنگر مگیر حجتبر نقد بزن مگو که فردا
۳
بگذار مرا که خوش بخسپمدر سایه‌ات ای درخت خرما
۴
ای عشق تو در دلم سرشتهچون قند و شکر درون حلوا
صفحهٔ ۱ از ۳