خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا در نوش آور شیره عنقود رادر صبوح آور سبک مستان خواب‌آلود را
۲
یک به یک در آب افکن جمله تر و خشک رااندر آتش امتحان کن چوب را و عود را
۳
سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیاتچون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را
۴
بلبلان را مست گردان مطربان را شیرگیرتا که درسازند با هم نغمه داوود را
صفحهٔ ۱ از ۳