خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان راتو مرا گنجِ روانی چه کنم سود و زیان را
۲
نفسی یارِ شرابم نفسی یارِ کبابمچو در این دور خرابم چه کنم دورِ زمان را
۳
ز همه خَلق رمیدم ز همه باز رهیدمنه نهانم نه پدیدم چه کنم کون و مکان را
۴
ز وصالِ تو خمارم سَرِ مخلوق ندارمچو تو را صید و شکارم چه کنم تیر و کمان را
صفحهٔ ۱ از ۴