خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو ترش کن که همه روترشانند این جاکور شو تا نخوری از کف هر کور عصا
۲
لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانندلته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا
۳
زعفران بر رخ خود مال اگر مه روییروی خوب ار بنمایی بخوری زخم قفا
۴
آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتیور نه بدنام کنی آینه را ای مولا
صفحهٔ ۱ از ۴