خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بروییده به ناخواست به مانند گیاچون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا
۲
هر که را نیست نمک گرچه نماید خدمتخدمت او به حقیقت همه زرقست و ریا
۳
برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کنباده عشق بیا زود که جانت بزیا
صفحهٔ ۱ از ۱