خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یکی آتش برآوردم تو رادر دگر آتش بگستردم تو را
۲
از دل من زاده‌ای همچون سخنچون سخن آخر فروخوردم تو را
۳
با منی وز من نمی‌داری خبرجادو ام من جادویی کردم تو را
۴
تا نیفتد بر جمالت چشم بدگوش مالیدم بیازردم تو را
صفحهٔ ۱ از ۲