خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بگفته در دلم اسرارهاوی برای بنده پخته کارها
۲
ای خیالت غمگسار سینه‌هاای جمالت رونق گلزارها
۳
ای عطای دست شادی بخش تودست این مسکین گرفته بارها
۴
ای کف چون بحر گوهرداد تواز کف پایم بکنده خارها
صفحهٔ ۱ از ۳