خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌شدی غافل ز اسرار قضازخم خوردی از سلحدار قضا
۲
این چه کار افتاد آخر ناگهاناین چنین باشد چنین کار قضا
۳
هیچ گل دیدی که خندد در جهانکو نشد گرینده از خار قضا
۴
هیچ بختی در جهان رونق گرفتکو نشد محبوس و بیمار قضا
صفحهٔ ۱ از ۳